به گزارش پایگاه خبری آوانا خبر به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کردتودی؛
قرار است بیمارستان پناهگاه سلامت بیماران باشد، نه محلی برای مواجهه با دغدغه‌های تازه بهداشتی! وضعیت نامناسب درمانگاه بیمارستان، آب‌گرفتگی معابر و انباشت زباله، پرسش جدی درباره عملکرد ناظران بهداشت و درمان ایجاد کرده است.
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی کرد امروز، بیمارستان، نخستین محل مراجعه افرادی است که برای بازیابی سلامتی خود به خدمات درمانی نیاز دارند، بنابراین انتظار می‌رود محیط پیرامونی آن نیز از بالاترین استانداردهای بهداشتی، نظافتی و ایمنی برخوردار باشد، اما آنچه در تصاویر تهیه‌شده از محوطه بیرونی درمانگاه بیمارستان شهدای دهگلان مشاهده می‌شود، فاصله معناداری با این انتظار دارد.
وقتی ورودی مرکز درمانی خود به یک معضل تبدیل می‌شود! انباشت زباله، وجود نخاله‌های ساختمانی، وضعیت نامناسب محوطه و مشکلات ناشی از آب‌گرفتگی، چهره‌ای نامناسب از محیطی به نمایش گذاشته است که اساساً باید نماد پاکیزگی، سلامت و نظم بهداشتی باشد.
پرسش اساسی اینجاست که چگونه یک مرکز درمانی که روزانه پذیرای بیماران و مراجعه‌کنندگان متعدد است، با چنین وضعیت نامناسبی در محوطه بیرونی خود مواجه است؟ آیا نظافت و ساماندهی محیط پیرامونی یک مرکز درمانی، جزو ابتدایی‌ترین مسئولیت‌های متولیان آن نیست؟
بارندگی می‌آید و مشکلات قدیمی دوباره سر باز می‌کنند! مشکلات محوطه بیمارستان و درمانگاه دهگلان ظاهراً محدود به روزهای بارانی نیست، اما با نخستین بارش‌ها، ابعاد تازه‌ای از آن نمایان می‌شود، بارش شدید باران در شهر دهگلان، بار دیگر موجب آب‌گرفتگی و اختلال در رفت‌وآمد شده و محوطه بیمارستان و درمانگاه آن نیز از این وضعیت بی‌نصیب نمانده است.
نکته قابل‌تأمل آن است که این مشکلات، پدیده‌ای ناگهانی و غیرقابل‌پیش‌بینی نیستند، وقتی یک مجموعه درمانی هر سال با بارندگی با مشکلات مشابه مواجه می‌شود، دیگر نمی‌توان همه چیز را به شرایط جوی نسبت داد.
بارندگی یک اتفاق طبیعی است، اما آب‌گرفتگی مکرر در محوطه یک مرکز درمانی، موضوعی است که باید از منظر زیرساخت، طراحی محوطه، شبکه دفع آب‌های سطحی و نحوه نگهداری بررسی شود.
چرا باید هر سال با تکرار بارندگی، همان مشکلات گذشته دوباره نمایان شوند؟ چرا پیش از رسیدن فصل بارش، برای رفع نقاط ضعف و اصلاح زیرساخت‌ها اقدام مؤثری صورت نمی‌گیرد؟ محوطه درمانی یا محل انباشت زباله و نخاله؟
نگران‌کننده‌تر از آب‌گرفتگی، وضعیت بهداشتی اطراف کلینیک استدر شرایطی که مراکز درمانی باید با حساسیت ویژه‌ای نسبت به نظافت و کنترل عوامل محیطی اقدام کنند، مشاهده زباله و نخاله‌های ساختمانی در اطراف ورودی کلینیک، پرسش‌هایی جدی درباره نظارت و رسیدگی به این مجموعه ایجاد می‌کند.
وجود پسماندهای رهاشده در محیط پرتردد درمانی، به‌ویژه در صورت تجمع آب و فراهم‌شدن شرایط نامناسب محیطی، می‌تواند زمینه‌ساز مشکلات بهداشتی و زیست‌محیطی شود.
موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که مراجعه‌کنندگان این مجموعه، اغلب افرادی هستند که به دلیل بیماری، ضعف جسمانی یا نیاز به دریافت خدمات درمانی به آن مراجعه می‌کنند.
آیا سزاوار است بیماری که برای درمان به درمانگاه مراجعه می‌کند، پیش از ورود به ساختمان با چنین شرایط نامناسبی مواجه شود؟ این وضعیت صرفاً مسئله زیبایی بصری یا نامناسب‌بودن چهره محوطه نیست، بلکه موضوعی مرتبط با شأن خدمات درمانی و ضرورت رعایت اصول بهداشت محیط است.
چرا مسئولان نظارتی از وضعیت درمانگاه بازدید نمی‌کنند؟ یکی از پرسش‌های اصلی این گزارش، متوجه عملکرد دستگاه‌های مسئول و نهادهای نظارتی است، شبکه بهداشت و درمان شهرستان، دانشگاه علوم پزشکی استان، بازرسان بهداشت محیط و فرمانداری، هرکدام به‌تناسب وظایف قانونی خود می‌توانند در شناسایی، پیگیری و رفع چنین مشکلاتی نقش داشته باشند.
اما سؤال اینجاست که آیا مسئولان مربوطه از وضعیت محوطه درمانگاه بیمارستان شهدای دهگلان بازدید کرده‌اند؟ اگر بازدیدی صورت‌گرفته، نتیجه آن چه بوده و چرا آثار ملموسی از ساماندهی و رفع مشکلات مشاهده نمی‌شود؟ نکته دیگر اینکه هنگام تهیه گزارش تصویری از وضعیت بیرونی درمانگاه، خبرنگار با محدودیت ورود به محوطه داخلی مواجه شد و امکان تهیه تصاویر از بخش‌های داخلی فراهم نشد.
بدیهی است این موضوع به‌تنهایی اثبات‌کننده وجود تخلف یا مشکل در بخش‌های داخلی نیست، اما انتظار می‌رود مسئولان مجموعه با رویکردی شفاف و پاسخ‌گو، زمینه اطلاع‌رسانی درباره وضعیت محیطی و اقدامات اصلاحی را فراهم کنند.
فرمانداری پیگیری می‌کند، اما چرا مشکل همچنان باقی است؟ بر اساس مطالبات مطرح‌شده از سوی شهروندان، مشکلات این مجموعه طی سال‌های گذشته نیز مورد اعتراض قرار گرفته و مراجعه و پیگیری‌هایی از طریق فرمانداری برای رسیدگی به وضعیت آن انجام شده است، بااین‌حال، تداوم مشکلات نشان می‌دهد که صرف پیگیری و طرح موضوع، بدون ارائه راهکار اجرایی و نظارت بر تحقق آن، نمی‌تواند پاسخ‌گوی مطالبات مردم باشد.
مردم انتظار دارند نتیجه پیگیری‌ها را در میدان عمل مشاهده کنند، نه اینکه هر سال با تکرار بارندگی، دوباره همان تصاویر، همان مشکلات و همان پرسش‌های بی‌پاسخ تکرار شود.
بیمارستان در مکان نامناسب، ضرورت بررسی کارشناسیموضوع دیگری که در مطالبات مطرح‌شده درباره بیمارستان دهگلان مورد اشاره قرار گرفته، وضعیت محل احداث و مشکلات احتمالی ناشی از موقعیت جغرافیایی و طراحی محوطه آن است، البته درباره مناسب یا نامناسب‌بودن محل احداث بیمارستان نمی‌توان صرفاً بر اساس تصاویر آب‌گرفتگی یا مشکلات فعلی محوطه قضاوت قطعی کرد.
بااین‌وجود، تکرار مشکلات دفع آب‌های سطحی و شرایط نامناسب پیرامونی، ضرورت انجام یک بررسی کارشناسی دقیق را دوچندان می‌کند، انتظار می‌رود کارشناسان فنی و مهندسان ذی‌صلاح، وضعیت شیب‌بندی محوطه، مسیرهای هدایت روان آب، شبکه دفع آب و زیرساخت‌های موجود را بررسی کرده و درباره منشأ مشکلات و راهکارهای اصولی آن گزارش ارائه دهند.
سلامت مردم با وعده و پیگیری حفظ نمی‌شود! درمانگاه بیمارستان شهدای دهگلان پیش از هر چیز، محلی برای ارائه خدمات درمانی و حفظ سلامت مردم است، بنابراین برخورداری از محیطی پاکیزه، ایمن و استاندارد، نه یک امتیاز ویژه، بلکه حداقل انتظار شهروندان از یک مرکز درمانی محسوب می‌شود.
اکنون مطالبه روشن مردم از مسئولان شبکه بهداشت و درمان، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، بازرسان بهداشت محیط و فرمانداری این است که چه زمانی قرار است این وضعیت ساماندهی شود و چه کسی مسئولیت رفع مشکلات را بر عهده می‌گیرد؟ مردم دیگر به تکرار وعده‌ها نیاز ندارند، آنها منتظر اقدام عملی، شفافیت و پاسخ‌گویی هستند، مرکز درمانی باید پناهگاه سلامت باشد، نه محلی برای نگرانی‌های تازه بهداشتی!